ყოველთვის მომწონდა გამონათქვამი: „სუფრასთან ადამიანი არ მოხუცდება“. მრავალი ქვეყნის სამზარეულოებში ვიმოგზაურე სამუშაოს, დასვენებასა და კეთილდღეობას შორის ბალანსის საპოვნელად და აღმოვაჩინე, რომ სუფრა საკვებზე ბევრად მეტია. ეს ყოველთვის მოგზაურობაა კულტურებსა და ტრადიციებს შორის, სადაც სუფრის ირგვლივ შეკრების მაგიაა. ეს არის იდეალური ადგილი ცხოვრების აღსანიშნავად, ჰარმონიის მოსაძიებლად და დროის ხელში ჩასაგდებად. ეს არის ადამიანთა გაერთიანება, რომლებიც ერთმანეთს ღირებულებებს უზიარებენ და შემდეგ, შესაძლოა, „ტარალუჩი და ღვინო“ დარჩეს, როგორც რომში ამბობენ.