ამ აქტივობას განსაკუთრებულად ვურჩევ, რადგან ის ძალიან უნიკალურია. ეს საუცხოო ვარიანტია ყველასთვის, ვისაც მთის მწვერვალებიდან მზის ამოსვლის ყურება უყვარს, მაგრამ ტრეკინგი არ მოსწონს.
3 ადამიანის ოჯახი ვართ, აგუსი კი კარგი ბიჭია, რომელმაც გამთენიისას მოგვიყვანა. ის უნდა მოგვეყვანა 3:30‑ზე, მაგრამ ნახევარი საათით დააგვიანა იმ ვილის მდებარეობის გამო, სადაც ვრჩებოდი. მისი პოვნა არ არის ადვილი, რადგან ის არ არის მითითებული რუკაზე. Საბედნიეროდ, ყველაფერი დროულად მოვახერხეთ.
Შემდეგ მთის „საბაზო“ ბანაკში წავედით და ჯიპში ჩავჯექით. მძღოლი, მონო, ძალიან ოსტატურად მართავდა ჯიპს ვიწრო, ციცაბო და უსწორმასწორო გზაზე. ძალიან სახალისო იყო მასზე ჯდომა. სხვა ჯიპებში ადამიანებს უკანა სავარძელზე დგომაც კი ვნახე! ასევე შოკში ვიყავი, როცა მთაზე ამდენი ჯიპი დავინახე, რომლებიც კარგად იყო გაწყობილი რიგებში. ამის შემდეგ მონომ ბანანის სენდვიჩები და მყარად მოხარშული კვერცხი მოგვიმზადა. ამის შემდეგ ჯიპის თავზე დავჯექით და საუზარით ვტკბობოდით, სანამ მზის ამოსვლასა და ღრუბლების ზღვას ველოდებოდით.
მზის ამოსვლის შემდეგ მივედით, რომ დაგვენახა 1963 წლის შავი ლავა, 2000 წლის ლავის ნაწილი და წვრილი შავი ქვიშა, რომელიც ადგილს დესერტის სახეს ანიჭებდა. მონო კარგად საუბრობს ინგლისურად და გაოცებული ვიყავი, როცა გავიგე, რომ ინგლისური ტურისტებისგან ისწავლა.
ამის შემდეგ ისევ აგუსთან დავბრუნდით და გავაგრძელეთ მოგზაურობა ცხელ წყაროსკენ. სასიამოვნოა ბუნებრივ ცხელ წყალში ჩაშვება მთისა და ტბის ხედით. თერმული წყაროსთვის დამატებითი თანხა გადავიხადეთ და, მართალია, ის მოგვეწონა, მაგრამ სცვლის ოთახში, სადაც სველი, მოშარდული და სუნიანი საგარდერობო ყუთები იყო, გადაცვლა რთული იყო. კარგი ამბავი ისაა, რომ ვნახე, როგორ აშენებდნენ ახალ ტუალეტს, შესაძლოა, ახალ გასახდელსაც.
საერთო ჯამში, სასიამოვნო მოგზაურობაა და აგუსისა თუ მონოს მომსახურება მოგვწონს.