როგორც სიეტლიდან ჩამოსული სტუმრები, ვაშინგტონის ღვინოების მცოდნეები, ველოდით და ვიმედოვნებდით, რომ მეტს გავიგებდით ადგილობრივი ღვინის სცენის შესახებ სან‑ფრანცისკოს ყურის რეგიონში / ნაპასა და სონომაში და იმის შესახებ, თუ რით განსხვავდება აქ წარმოებული ღვინო სხვაგან წარმოებულისგან, რაც, შესაძლოა, ჩართული ყოფილიყო დეგუსტაციის შენიშვნებში, როდესაც სხვადასხვა ღვინოს ვგემოვნებდით. ჩვენთვის ეს შთაბეჭდილება უფრო ზოგადად ღვინოზე იყო ორიენტირებული, ასევე, ზოგიერთ დეტალზე, თუ რა ხდის ღვინოს განსაკუთრებულს/როგორ იწარმოება ის. ამ მიდგომას უპირატესობები აქვს, რადგან ზოგიერთ ამ საკითხს გაცილებით დიდხანს გავიხსენებთ, ვიდრე გავიხსენებდით/დაგვაინტერესებდა, რამ გახადა უნიკალური კონკრეტული ღვინო, რომელიც დავაგემოვნეთ. 21 წლის ასაკიდან და ორი წლის წინ აღმოსავლეთ სანაპიროდან ვაშინგტონში გადასვლის შემდეგ საკმაოდ დიდი ხანია, რაც ღვინოს ვსწავლობთ. ვაშინგტონში ჩვენი გამოცდილების გაზიარებისას ზოგჯერ გვეჩვენებოდა, რომ ჩვენს მოსაზრებებს „ასწორებდნენ“, ზოგჯერ კი გვეჩვენებოდა, რომ ჩვენს მიმართ მაღალი ზედამხედველობის დამოკიდებულება იყო, რაც სრულიად განსხვავებული დამოკიდებულებაა იმისგან, რაც ვაშინგტონში ღვინის დეგუსტაციის ოთახების მრავალ მასპინძელთან და მეღვინეებთან საუბრისას შეგვექმნა.
ელიზაბეტი ძალიან მცოდნე იყო და ვფიქრობ, ძალიან მოგვეწონებოდა, რომ წაგვეყვანა ვაშინგტონში ჩვენს საყვარელ ზოგიერთ მარნაში, დეგუსტაციის შენიშვნები რომ შეგვედარებინა. დღევანდელი გამოცდილების საფუძველზე ვფიქრობ, რომ ის შესანიშნავი ადამიანი იქნებოდა, რომლისგანაც შეიძლება ისწავლო და ვისთანაც შეგიძლია ისაუბრო, მიუხედავად იმისა, ცოტა იცი ღვინის შესახებ თუ საკმაოდ ბევრი, თუმცა ჩვენ, ვინც შუალედში ვართ, დისკუსია ზოგჯერ არასასიამოვნო გვეჩვენებოდა. ამას გარდა, შესაძლოა, სხვაგვარად ყოფილიყო, მხოლოდ ჩვენ ორის ნაცვლად, უფრო დიდი ჯგუფი რომ ყოფილიყო.
ორ მარნში, სადაც ვიყავით, ძალიან კარგი ღვინო იყო, რომელიც ყველას მოეწონა, და წასახემსებლები ასევე ძალიან გემრიელი იყო.